In Catilinam I 30
Quamquam
nōn nūllī
sunt
in
hōc
ōrdine
quī
aut
ea
quae
imminent
nōn
videant
aut
ea
quae
vident
dissimulent;
quī
spem
Catilīnae
mollibus
sententiīs
aluērunt
coniūrātiōnemque
nāscentem
nōn
crēdendō
conrōborāvērunt;
quōrum
auctōritāte
multī
nōn
sōlum
improbī
vērum
etiam
imperītī,
sī
in
hunc
animadvertissem,
crūdēliter
et
rēgiē
factum esse
dīcerent.
Nunc
intellegō,
sī
iste,
quō
intendit,
in
Mānliāna
castra
pervēnerit,
nēminem
tam
stultum
fore
quī
nōn
videat
coniūrātiōnem
esse factam,
nēminem
tam
improbum
quī
nōn
fateātur.
Hōc
autem
ūnō
interfectō
intellegō
hanc
reī pūblicae
pestem
paulisper
reprimī,
nōn
in perpetuum
comprimī
posse.
Quod sī
sēsē
ēiēcerit
sēcumque
suōs
ēdūxerit
et
eōdem
cēterōs
undique
conlēctōs
naufragōs
adgregārit,
exstinguētur
atque
dēlēbitur
nōn
modo
haec
tam
adulta
reī pūblicae
pestis
vērum
etiam
stirps
ac
sēmen
malōrum
omnium.
| Latin: | |
| Dictionary: | |
| English: | |
| Note: | |