In Catilinam I 29
Sed
sī
quis
est
invidiae
metus,
nōn
est
vehementius
sevēritātis
ac
fortitūdinis
invidia
quam
inertiae
ac
nequitiae
pertimēscenda.
An,
cum
bellō
vastābitur
Italia,
vexābuntur
urbēs,
tēcta
ārdēbunt,
tum
tē
nōn
exīstimās
invidiae
incendiō
cōnflagrātūrum?"
Hīs
ego
sānctissimīs
reī pūblicae
vōcibus
et
eōrum
hominum
quī
hoc
idem
sentiunt
mentibus
pauca
respondēbō.
Ego
sī
hoc
optimum
factū
iūdicārem,
patrēs
cōnscrīptī,
Catilīnam
morte
multārī,
ūnīus
ūsūram
hōrae
gladiātōrī
istī
ad
vīvendum
nōn
dedissem.
Etenim
sī
summī
virī
et
clārissimī
cīvēs
Sāturnīnī
et
Gracchōrum
et
Flaccī
et
superiōrum
complūrium
sanguine
nōn
modo
sē
nōn
contāminārunt
sed
etiam
honestārunt,
certē
verendum
mihi
nōn
erat
nē
quid
hōc
parricīdā
cīvium
interfectō
invidiae
mihi
in
posteritātem
redundāret.
Quod sī
ea
mihi
maximē
impendēret,
tamen
hōc
animō
fuī
semper
ut
invidiam
virtūte
partam
glōriam,
nōn
invidiam
putārem.
| Latin: | |
| Dictionary: | |
| English: | |
| Note: | |