Epistulae VI 20 6-8
Iam
hōra
diēī
prīma,
et
adhūc
dubius
et
quasi
languidus
diēs.
Iam
quassātīs
circumiacentibus
tēctīs,
quamquam
in
apertō
locō,
angustō
tamen,
magnus
et
certus
ruīnae
metus.
Tum dēmum
excēdere
oppidō
vīsum;
sequitur
vulgus
attonitum,
quodque
in
pavōre
simile
prūdentiae,
aliēnum
cōnsilium
suō
praefert,
ingentīque
agmine
abeuntēs
premit
et
impellit.
Ēgressī
tēcta
cōnsistimus.
Multa
ibi
mīranda,
multās
formīdinēs
patimur.
Nam
vehicula
quae
prōdūcī
iusserāmus,
quamquam
in
plānissimō
campō,
in
contrāriās
partēs
agēbantur,
ac
nē
lapidibus
quidem
fulta
in
eōdem
vestīgiō
quiēscēbant.
| Latin: | |
| Dictionary: | |
| English: | |
| Note: | |