Epistulae VI 20 14-15
Vix
cōnsīderāmus,
et
nox
nōn
quālis
inlūnis
aut
nūbila,
sed
quālis
in
locīs
clausīs
lūmine
exstīnctō.
Audīrēs
ululātūs
fēminārum,
īnfantum
quirītātūs,
clāmōrēs
virōrum;
aliī
parentēs
aliī
līberōs
aliī
coniugēs
vōcibus
requīrēbant,
vōcibus
nōscitābant;
hī
suum
cāsum,
illī
suōrum
miserābantur;
erant
quī
metū
mortis
mortem
precārentur;
multī
ad
deōs
manūs
tollere,
plūrēs
nusquam
iam
deōs
ūllōs
aeternamque
illam
et
novissimam
noctem
mundō
interpretābantur.
Nec
dēfuērunt
quī
fictīs
mentītīsque
terrōribus
vēra
perīcula
augērent.
Aderant
quī
Mīsēnī
illud
ruisse
illud
ārdēre
falsō
sed
crēdentibus
nūntiābant.
| Latin: | |
| Dictionary: | |
| English: | |
| Note: | |